KnoxTalk Radio · 5 · 12:00–18:00

We hebben iemand aan de lijn, mensen.

Charles, ik zal je zeggen waar het op staat.

Zeg het maar.

Ik was daarbinnen.

Iedereen werd op hetzelfde moment ziek.

Maar... niet iedereen werd ziek.

We waren met een groep aan het rennen, naar het noorden.

Overal om ons heen werden ze wakker.

De doden werden wakker.

We zagen soldaten in gaspakken... ze gooiden ons gewoon in hun trucks.

Er was een vrouw.

Ze schoten haar gewoon neer.

We wisten toen niet waarom.

Nu weet ik dat ze haar een gunst hebben verleend.

Ze hielden ons vast in een legerkamp.

Ze noemden het quarantaine.

Als mensen ziek werden, haalden ze die weg.

Voor tests, zeiden ze, door hun dikke plastic pakken...

Ze kwamen nooit meer terug.

Ik kende niemand van de mensen om mij heen, maar...

Vaders. Dochters. Vrouwen. Kinderen...

Een voor een raken ze hun familie kwijt.

Toen, twee dagen geleden, werden we wakker en stonden de cellen open.

De soldaten waren weg.

Spoorloos.

Slechts één man in een uniform, die vol kogels zat.

Leek op een ruzie.

We trokken naar het noorden en staken zo de grens over.

Niemand sprak een woord.

Het voelt alsof ik de hel heb gezien.

Bedankt voor het bellen.