Pies Goblin 4: Zerowa grawitacja
Proszę, przestańcie wypowiadać jego imię... Charity Copper, ocalała trzech spotkań z Psem Goblinem, spełnia swoje marzenie o zostaniu astronautką. Charity, zmierzając do Wielonarodowej Stacji Kosmicznej na orbicie okołoziemskiej, wie, że to niemożliwe, aby Pies Goblin tu za nią podążył. 1993 rok. Dla dorosłych ze względu na przemoc i nagość.
Centrum kontroli, tu Charity Copper. Wchodzę na pokład Wielonarodowej Stacji Kosmicznej.
Witam na pokładzie, major Copper! Jestem kapitan Asimov. Pierwszy raz w kosmosie?
Tak jest! To spełnienie moich marzeń.
Da, da. Słyszałem, co się wam przytrafiło, ale nie martw się...
...w kosmosie nie ma Psów Goblinów.
To dla mnie najważniejsze.
Proszę podejść do okna. Jesteśmy po ciemnej stronie Ziemi.
Och, wspaniały widok. Księżyc wygląda na ogromny w jego odbiciu w oceanie.
Tak, i nie musimy się martwić żadnymi Psami Goblinami, widzisz? Pies Goblin, ha!
Powinienem przestać wspominać to imię: Pies Goblin. Już nie powtórzę „Pies Goblin” ani razu.
<niepokojący krzyk roznosi się echem po stacji kosmicznej>
Co to było?
Ja wiem.
Kosmos należy do mnie, ty skurczybyku Psie Goblinie!
KOSMOS NALEŻY DO MNIE!
*odgłos przeładowania kosmicznej strzelby*
<odgłosy bólu i śmierci w kosmosie>
| Efekt | Wartość | Liczba |
|---|---|---|
| Nuda | -17 | ×17 |
| Kaseta wideo – profesjonalne nagranie |