USR · 8 · 00:00–06:00

เพลงอิเล็กโทรนิคหลอน

สวัสดีตอนเย็นจากสุดขอบของโมฮาวี

คุณอยู่กับผม ดอน เบเวอเรจ และคุณกำลังฟังเพลงทะเลที่ส่องแสง

เคอร์ฟิวและการจลาจล ความวุ่นวายจากอีกชายฝั่งข้ามไปยังอีกชายฝั่งหนึ่ง

ที่นี่พวกเรากำลังตามหาความจริง

แต่อย่าลืมว่า โปรดเคารพกองทัพของเรา

ฉันเคยเห็นหน้าพวกเขาแล้ว พวกเขาไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของแผนการสมคบคิด

พวกเขาก็กลัวเหมือนกับพวกเรา

และหากพวกผู้ติดเชื้อเข้ามาในเมืองของคุณ...

... คุณโชคดีที่มีกองทัพอยู่ที่นั่น

มารับสายจากโทรศัพท์กันเถอะ

สวัสดี คุณกำลังรับฟังเพลงทะเลที่ส่องแสง

สวัสดี ดอน ฉันเมลิซซ่า ฉันกับลูก ๆ อีกสองคนเพิ่งหนีออกมจากลุยส์วิลล์

เราต้องคลานข้ามสะพานที่รถติด...

ที่นั่นมีทหารเต็มไปหมด พวกเขาไม่อยากให้เราผ่านไป...

แต่เจ้าหน้าที่บอกว่าไม่เป็นไร

พวกเขาบอกว่าพวกเขาจะอพยพไปทางเหนือเร็ว ๆ นี้เช่นกัน

พวกเขายอมแพ้ลุยส์วิลล์แล้วเหรอ?

ฉันไม่รู้ และฉันไม่ก็สนใจ ตอนนี้เราไม่มีที่ไป

บ้านทุกหลังริมทางก็ถูกปล้นไปหมดแล้ว

แต่อย่าง ยามค่ำคืนเราก็ได้อยู่ในบ้าน

แต่ลูกคนเล็กของฉันไอหนักมาก...

โอ้พระเจ้า ผมเสียใจด้วยจริง ๆ

ฉันคิดว่า บางทีคุณอาจจะช่วยพวกเราได้ ดอน

บางทีคุณรู้จักใครบางคนที่สามารถรักษาพวกเราได้

เมลิซซ่า... ผมขอโทษ ผมคงช่วยคุณไม่ได้หรอก

ผมขอโทษ

<ซ่า>